Czynniki chemiczne
Psychoterapia w WarszawieCzynnikiem chemicznym warunkującym odporność bierną jest np: kwasowość soku komórkowego. Stwierdzono, że odporność jagód winorośli na grzyby Guignardia bidweli, Botrytis cinérea lub Unicinula necator związana jest z dużą zawartością kwasów. Do substancji chemicznych, które wstrzymują rozwój patogenów w tkankach, należy zaliczyć garbniki i fenole. Doświadczalnie stwierdzono, że cebula o ciemnej skórce jest odporna na porażenie przez grzyb Colletotrichum dematium przy czym czynnikiem nie dopuszczającym do rozprzestrzeniania się patógena są różne związki fenolowe, jak katechol i kwas pirokatechinowy. Okazało się, że związki te powstrzymują również rozwój Botrytis allii i Fusarium cepae. Odporne na rdzę brunatną odmiany pszenicy odznaczają się również wysoką zawartością w soku komórkowym pochodnych kwasu pirokatechinowego, nie zawierają ich natomiast odmiany wrażliwe. Odporność wrodzona czynna, czyli obronność. Odporność ta polega na zdolności roshny do czynnej reakcji na działalność czynnika chorobotwórczego. Jednym z pospolitszych przejawów takiego czynnego przeciwstawiania się jest tworzenie wokół miejsca infekcji warstwy korka, uniemożliwiającej rozprzestrzenianie się patogena. Wytworzony korek odcina dopływ wody do chorych tkanek, wskutek czego zamierają one, a po pewnym czasie zostają odrzucone. Zjawisko takie obserwujemy na liściach drzew pestkowych porażonych przez grzyb Clasterosporium carpophilum, powodujący tak zwaną dziurkowatość liści drzew pestkowych. Innym przejawem jest wydzielanie gum. Na przykład komórki liścia maku w pewnej odległości od miejsca infekcji przez grzyb Pleospora calvescens zostają przesycone substancją gumową, która całkowicie oddziela część liścia opanowaną przez grzyb.